Beeldkwaliteit - Ruis op hoge ISO's (2)
Als we kijken naar pixelruis, dan valt het op dat de rode pixels relatief het meest zichtbaar zijn in de ruis. Op enige afstand volgt blauw en daarna groen. Als we de RGB waarden bij elkaar op tellen komen we tot een tweetal gemiddelden. Dat leidt vervolgens tot de onderstaande grafiek, waar we de 1100D naast de 600D en ter referentie ook naast de 5D Mark II hebben gezet. Ook hebben we de ruis op ISO 100 in de grafiek opgenomen, eveneens als referentie. Uit de testgegevens blijkt dat de 1100D minder ruis produceert dan de 600D op 6400 ISO.
Achtergrondinformatie testmethodiek
We berekenen de ruis in de grijswaarden op twee verschillende manieren. Allereerst wordt bepaald wat, gerekend in bits, het verschil in helderheid tussen het donkerste (zwarte) en het lichtste (witte) vlak is. Dit is het maximale helderheidsverschil in de foto en stellen we op 100%. Daarna wordt op zes grijsvakken (zwart tot wit) bepaald wat de gemiddelde helderheidsverschillen binnen de vakken, ofwel de ruis is. De grootte van dit verschil wordt afgezet ten opzichte van het eerder bepaalde maximale helderheidsverschil en op die manier rollen en ruiswaardes in procentenuit de test. 1% ruis betekent dus dat het fluctueren van de helderheid binnen een vlak met egale kleur 100 keer zo klein is als het maximale helderheidsverschil. Idealiter zijn egale kleurvlakken helemaael egaal zijn: 0% ruis dus.
De waarden die getoond worden is het gemiddelde van de meting van de vier middelste grijsvlakken, variërend van donker grijs tot licht grijs. Pixels bestaan uit vier elementen: Rood (R), Groen (G), Blauw (B) en de helderheid (Y) en voor elk van de elementen wordt de ruiswaarde afzonderlijkt berekend. Wij berekenen uiteindelijk ook een gemiddelde van deze vier waardes, wat uiteindelijk opgezet kan worden als een goede maat voor de gemiddelde ruis van de sensor. Uiteraard geldt nog steeds: hoe dichter bij 0% hoe beter.
Ruisniveau
De testsoftware maakt hierbij onderscheidt tussen middelgrijs (50% grijs) en gemiddeld grijs (20-80%, oftewel alle grijsvlakken behalve wit en zwart). Het verschil in het middelgrijze vlak is niet extreem groot, maar gemiddeld des te meer. De 5D Mark II doet het nog een fractie beter, wat natuurlijk te danken is aan de fullframe sensor (en de grotere pixel pitch).
Gemiddelde grijswaarden
Als we geen gemiddelde nemen, maar alle individuele RGB en luminantie (Y) scores weergeven in een lijngrafiek, dan resulteert dat in de onderstaande afbeelding. Let op: er is geen onderlinge relatie tussen de getallen, zoals dat normaal gesproken het geval is bij een lijngrafiek. De grafiek toont echter wel duidelijk het RGB-Y ruispatroon van middelgrijs (eerste deel) en gemiddeld grijs (tweede deel).
De 1100D wordt in het blauw weergeven, waarbij de onderste lijn de ruis op ISO 100 toont. De groene lijn is van de 600D. De oranje lijn is de 5D Mark II (als referentie) die duidelijk een niveau onder de 1100D en de 600D zit. De eerste RGBY waarden tonen de score voor 50% grijs en de overige vier tonen de ruis op basis van een gemiddelde van de grijsvlakken (20-80%).
Wat opvalt is dat het verschil tussen de 1100D en de 600D in het middelgrijze deel (50% grijs) slechts een fractie onder het niveau van de 600D ligt. MIddelgrijs zit wat betreft helderheid exact tussen zwart en wit in en is belangrijk omdat een foto altijd veel midtonen bevat. Het gemiddelde van alle grijswaarden (20-80%) levert een groter verschil op.
Ter referentie, het volledige testrapport van de grijstinten:
