Hoe werkt een D-SLR?

Inleiding

Je staat klaar met je camera in de hand en het onderwerp in het vizier. Je drukt de ontspanknop half in zodat deze scherp gaat stellen en klikt daarna door. Klik, klak en de foto wordt weggeschreven naar het geheugenkaartje, waarna je hem kunt bekijken op het lcd-scherm. Maar wat gebeurt er eigenlijk allemaal IN de camera tijdens het fotograferen, van klik tot digitale foto?

Techniek

Voordat we stapsgewijs door de verschillende processen - van klik tot foto - lopen, nemen we eerst eens een kijkje in de camera. Hierboven zie je de voornaamste componenten die stuk voor stuk onmisbaar zijn voor een digitale spiegelreflexcamera. Je ziet bijvoorbeeld de spiegel (waarvan alleen de linkerzijde te zien is) met daaronder een kleiner spiegeltje (de sub-mirror). Doordat de hoofdspiegel gedeeltelijk licht doorlaat weerkaatst het licht dat binnenkomt via de lens op een kleiner spiegeltje richting de AF array (met de autofocuspunten) en autofocus sensor die onderin de camera zitten. Verder zie je de sensor, met daarboven een plaatje van het vibrerende mechanisme dat stofdeeltjes van de sensor schudt (die op een plakrandje worden opgevangen). Daar weer boven is de sluiterconstructie te zien, die bestaat uit een aantal lamellen die open en dicht gaan in de maat van de sluitertijd. Bij veelvuldig gebruik (van vele tienduizenden foto's) is dit het eerste onderdeel dat defect gaat (maar wel te repareren is door een nieuwe sluiter te laten plaatsen). Helemaal onderaan zie je een printplaatje met een aantal chips. Dit is het kloppende hart van de camera, met onder andere de beeldprocessor (die nullen en enen omzet naar een plaatje in ofwel jpeg- or raw-formaat).

(beeld: Canon)

1e fase: klaar voor de start!

Voordat de camera in actie komt, begint het voorbereidende werk. Je richt de camera, zoomt in op het gewenste punt en bepaalt de compositie. Via de zoeker kijk je rechtstreeks door de lens. Dit kan doordat het beeld vanaf de spiegel naar het prismahuis reflecteert en daar uiteindelijk via twee andere spiegels bij het oog uitkomt. Daarna druk je ontspanknop half in. Zodra dit doet begint de camera met scherpstellen wordt de sluitertijd en het diafragma gekozen (op basis van lichtmeting). De camera kies het juist scherpstelpunt (of het punt dat door de fotograaf is ingesteld) en stelt acuut scherp.

Scherpstellen

Een spiegelreflex doet dat in vergelijking met compactcamera’s razendsnel. Dat is te danken aan de spiegelconstructie. De hoofdspiegel laat namelijk voor een deel licht door, wat op een klein spiegeltje er onder valt (de sub-mirror). Dit spiegeltje reflecteert het beeld naar autofocussensoren onderin de camera. Dankzij deze speciale sensoren kan een spiegelreflex razendsnel scherpstellen. Bij compactcamera’s (en in live-view modus) gebeurt het scherpstellen op basis van het beeld dat de sensor opvangt, met behulp van contrastdetectie (waarbij de scherpstelling bepaald wordt op basis van contrasten). Dat werkt een stuk langzamer.