Hoe werkt een D-SLR?

Belichting

De sensor wordt blootgesteld aan het licht (oftewel belicht) met een sluitertijd die van te voren (door de camera of fotograaf) is bepaald. Zodra de spiegel opgeklapt is, regelen de lamellen van de sluiter dat de exacte sluitertijd gehaald wordt – meestal variërend van enkele seconden tot 1/8000^e seconde. In een fractie van een seconde klapt de spiegel dus open en weer dicht, gaan de lamellen open en wordt de sensor belicht. Op het moment dat de spiegel opgeklapt is, is er door de zoeker niets meer te zien. Maar bij normale sluitertijden heb je daar amper last van.

Meerdere beelden per seconde

Omdat een camera dit zo razendsnel kan, is het mogelijk om meerdere foto’s per seconde vast te leggen. Het exacte aantal varieert per cameramodel, van 2 tot en met 10. Hoe meer beelden per seconde, des te meer er van de sluiter en de spiegel gevraagd wordt. Camera’s die vijf beelden per seconde of meer kunnen vastleggen, gebruiken doorgaans duurdere componenten met een langere levensduur (b.v. 150.000 opnamen of meer).

3^e fase: van nullen en enen naar beeld

Op het moment dat de sensor licht heeft opgevangen, start het meest technische proces. Een sensor is opgebouwd uit miljoenen lichtgevoelige diodes, die samen de pixels vormen. Deze diodes vangen licht op. De meeste camera’s werken volgens de zogenaamde Bayer-methode (RGB). Er zijn 25 procent diodes die rood opvangen, 25 procent blauw en 50 procent groen. Op basis van interpolatie worden de tussenliggende pixels berekend (een factor drie meer) en zo ontstaat een compleet plaatje, opgebouwd uit miljoenen kleuren. In een artikel artikel zullen we uitgebreider uitleggen hoe een sensor precies werkt.

De opbouw van een RGB-foto (beeld: Wikipedia)

Buffer

De nullen en enen worden eerst tijdelijk opgeslagen in het buffergeheugen. Dit zijn supersnelle (en ook zeer kostbare) flashchips van circa 32 tot en met 512 MB. Dit buffergeheugen garandeert dat je een bepaald aantal foto’s achter elkaar kunt maken zoals door de fabrikant aangegeven (zoals bijvoorbeeld 22 JPEG’s of 8 RAW’s). Pas als de buffer vol zit, zal de camera op een lager tempo doorgaan met foto’s schieten. Je kunt pas weer op volle snelheid fotograferen wanneer een deel van de foto’s is weggeschreven op een geheugenkaart. Maar daar zit nog één stadium voor.